Kriter > Siyaset |

Türkiye’de Kültürel Apartheid Rejimi ve Diyarbakır Anneleri


Türkiye’nin kültürel elitleri tarafından pek çok bakımdan örnek gösterilen modern, gelişmiş demokratik hukuk devletlerinin en temel prensibi şiddeti ve terörizmi reddetmek ve lanetlemektir. Fakat Türkiye’de toplumdan nefret eden bir kesim sanatçı aksi yönde hareket etmektedir.

Türkiye de Kültürel Apartheid Rejimi ve Diyarbakır Anneleri

Türkiye’nin Batılılaşma süreciyle “aydın” ve “sanatçı” diye isimlendirilen kültürel elitlerinin halkla kopuşu paralel süreçler olarak gelişmiş, Türk modernleşmesi özelikle de erken cumhuriyet döneminde bu durumu “halka rağmen” bir modernleşme olarak tarif etmiştir. Türkiye’de kültürel iktidarın oluşumunun hikayesi bu self-kolonyalist (kendiliğinden sömürgeci) zihniyetin teşekkül ve tahakkümüyle vuku bulmuştur. Türkiye’nin söz konusu kültürel elitleri de, askeri elitler (ordu), ekonomik elitler (devletçi sermaye) ve bürokratik elitleri ile organik bir ilişki bağı ile kendisini toplumsal ve ideolojik olarak gerçekleştirerek bir kültürel iktidar inşa etmiştir. Batı kolonyalizminin yerli sözcülüğü misyonuna sahip bu kültürel iktidar yapısının en önemli özelliği Türk toplumunun milli, dini, geleneksel tüm kültürel değer ve özeliklerini geri, çağdışı, yobaz, irticai ve gayrı-evrensel bulması, bu kültürel nitelikleri geri kalmışlığın sebebi olarak görmesidir. Çare olarak referans verdikler


Etiketler »  

Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için "veri politikamızı" inceleyebilirsiniz. Daha fazlası